Το “36 ώρες” είναι το πιο προσωπικό και φιλόδοξο project που έχω ξεκινήσει μέχρι σήμερα. Ένα ντοκιμαντέρ που δεν θα καταγράψει απλώς τη συμμετοχή μου στο Σπάρταθλον, αλλά ολόκληρη τη διαδρομή που προηγείται. Την προετοιμασία, τις θυσίες, τις αμφιβολίες, την εξάντληση και τη δύναμη που χρειάζεται για να σταθείς στην αφετηρία ενός τέτοιου αγώνα. Είναι μια ιστορία αντοχής, ψυχής και αποφασιστικότητας, φτιαγμένη για να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη, εκεί όπου κάθε στιγμή, κάθε βήμα και κάθε ανάσα θα αποκτήσουν τη δική τους κινηματογραφική ένταση.
Γεια χαρά φίλοι μου,
Φτάσαμε αισίως στο επεισόδιο νούμερο 230 και αυτό τυχαίνει να είναι το τελευταίο επεισόδιο της φετινής σεζόν. Όπως έχω ήδη πει και γενικά κάνω κάθε χρόνο, δίνω στον εαυτό μου ένα ρεπό για 4 εβδομάδες, οπότε τις υπόλοιπες τέσσερις Πέμπτες του Αυγούστου θα πάμε με επαναλήψεις, μιας και η ανάγκη ξεκούρασης και να καθαρίσει λιγάκι το μυαλό μου είναι βασικές προϋποθέσεις για μια νέα και πιο φρέσκια συνέχεια. Ο σχεδιασμός των επεισοδίων του Podcast για τη νέα σεζόν έχει ήδη γίνει αρχής γενομένης από την Πέμπτη 03 Σεπτεμβρίου, όπου και θα έχουμε νέο επεισόδιο στον αέρα.
Πάμε και στα υπόλοιπα τα δικά μου και σήμερα θα σας ανακοινώσω και αυτό το μεγάλο Project που ετοιμάζω να κάνω. Έχουμε και λέμε λοιπόν. 36 ώρες είναι το όνομα του νέου μου Project!
Εδώ και χρόνια είχα στο μυαλό μου πως, αν ερχόταν η στιγμή να τρέξω το Σπάρταθλον, θα ήθελα να αποτυπώσω αυτή την εμπειρία σε μια ταινία ή πιο σωστά, σε ένα ντοκιμαντέρ. 36 ώρες που χρειάζονται για να τερματίσει κάποιος το Σπάρταθλον. 36 ώρες γεμάτες δύναμη, φόβο, άγχος, ταλαιπωρία, στρες, κούραση, αμφιβολία και αρνητικές σκέψεις. 36 ώρες όπου το σώμα πονάει, το μυαλό δοκιμάζεται και η ψυχή καλείται να βρει αποθέματα εκεί που νομίζεις πως δεν υπάρχει πια τίποτα.
Γιατί το Σπάρταθλον δεν είναι απλώς ένας αγώνας 246 χιλιομέτρων από την Αθήνα μέχρι τη Σπάρτη. Είναι μια συνεχόμενη μάχη με τον ίδιο σου τον εαυτό. Είναι οι ώρες που περνούν αργά, τα χιλιόμετρα που μοιάζουν ατελείωτα, η ζέστη της ημέρας, η υγρασία της νύχτας, η μοναξιά του δρόμου, οι στομαχικές ανακατωσούρες, οι πόνοι στα πόδια, οι κράμπες, η νύστα που σε χτυπάει χωρίς προειδοποίηση και εκείνη η φωνή μέσα σου που σου ψιθυρίζει πως ίσως δεν μπορείς άλλο.
Και εκεί είναι που αρχίζει το πραγματικό Σπάρταθλον. Όχι όταν ξεκινάς κάτω από την Ακρόπολη γεμάτος ενθουσιασμό, αλλά όταν έρθει η πρώτη μεγάλη κρίση. Όταν το σώμα σου ζητάει να σταματήσει. Όταν το μυαλό αρχίζει να φτιάχνει δικαιολογίες. Όταν σκέφτεσαι πόσο μακριά είναι ακόμα η Σπάρτη, πόσο δύσκολο είναι να συνεχίσεις, πόσο εύκολο θα ήταν να μπεις σε ένα αυτοκίνητο και να τελειώσει εκεί όλη αυτή η ταλαιπωρία. Εκείνη τη στιγμή δεν μετράει μόνο η προπόνηση. Μετράει ο χαρακτήρας, η υπομονή, η πίστη, η πειθαρχία και το γιατί που κουβαλάς μέσα σου. Τα έχω περάσει όλα αυτά σε άλλους αγώνες υπεραπόστασης, φαντάζομαι όμως ότι γίνονται πιο μεγάλα και έντονα σε αυτόν τον τόσο δύσκολο αγώνα.
Και φυσικά, σε όλο αυτό δεν θέλω να αποτυπωθεί μόνο η ημέρα του αγώνα. Θέλω να φανεί και όλη η προσπάθεια που χρειάστηκε για να φτάσουμε μέχρι εδώ. Όλη η προετοιμασία, όλα τα αμέτρητα χιλιόμετρα που γράφτηκαν μήνες πριν, όλες οι προπονήσεις μέσα στα γυμναστήρια, όλες οι ώρες που πέρασαν δουλεύοντας το σώμα, τη δύναμη και την αντοχή. Θέλω να φανεί η ζέστη του καλοκαιριού, τα μεγάλα τρεξίματα κάτω από τον ήλιο, οι στιγμές που η θερμοκρασία ανέβαινε και όμως έπρεπε να βγεις έξω και να κάνεις αυτό που είχες στο πρόγραμμα. Αλλά και όλες εκείνες οι δύσκολες προπονήσεις πάνω στον διάδρομο, που μπορεί να μοιάζουν μονότονες, αλλά χτίζουν πειθαρχία, υπομονή και ψυχική αντοχή. Γιατί ο τερματισμός στη Σπάρτη δεν ξεκινάει την ημέρα του αγώνα. Ξεκινάει πολύ νωρίτερα, σε κάθε προπόνηση που έγινε όταν κανείς δεν έβλεπε.
Αυτό ακριβώς θέλω να αποτυπωθεί σε αυτό το ντοκιμαντέρ. Όχι μόνο η εικόνα ενός δρομέα που τρέχει, αλλά όλο το αόρατο βάρος που κουβαλάει και πως έφτασε ως εδώ. Τι σημαίνει να παλεύεις με την κούραση, με τον πόνο, με το άγχος, με τον χρόνο, με τα όρια του σώματος και με τις πιο σκοτεινές σκέψεις του μυαλού σου. Τι σημαίνει να συνεχίζεις όταν όλα μέσα σου σου λένε να σταματήσεις. Τι σημαίνει να φτάνεις στη Σπάρτη όχι επειδή ήταν εύκολο, αλλά επειδή αρνήθηκες να εγκαταλείψεις.
Η σκέψη λοιπόν αυτή για το ντοκιμαντέρ υπήρχε μέσα μου για πολύ καιρό, ωρίμαζε σταδιακά και περίμενε τη στιγμή που η κλήρωση θα μου έκανε επιτέλους το χατίρι, ώστε να συμμετάσχω στον αγώνα.
Για μένα, το Σπάρταθλον δεν είναι μόνο ένας αγωνιστικός στόχος. Είναι και η ευκαιρία να υλοποιήσω ένα ακόμη όνειρο: να καταγράψω αυτή τη διαδρομή, να την ολοκληρώσω και να τη μοιραστώ μέσα από ένα ντοκιμαντέρ.
Βέβαια, όπως λέω συχνά, όλα γίνονται για κάποιον λόγο. Ίσως τελικά να ήταν καλύτερα που δεν κληρώθηκα τα δύο προηγούμενα χρόνια για το Σπάρταθλον, γιατί σήμερα νιώθω πως βρίσκομαι σε πολύ καλύτερη κατάσταση τόσο ψυχολογικά όσο και αθλητικά. Πιο ώριμος πλέον, σε πολλά επίπεδα, πιστεύω ότι αυτή η στιγμή είναι το ιδανικό timing.
Από την πρώτη στιγμή που έμαθα ότι θα τρέξω τον αγώνα, άρχισα να σκέφτομαι πώς θα μπορούσα να υλοποιήσω αυτό το μεγάλο και πολυδιάστατο Project, το οποίο απαιτεί σημαντικούς οικονομικούς πόρους.
Έτσι, στο πλαίσιο αυτού του εγχειρήματος και όχι απλώς επειδή υπάρχει το Podcast, ξεκίνησα, για πρώτη φορά μετά από περισσότερα από τέσσερα χρόνια, την αναζήτηση χορηγών που θα μπορούσαν να στηρίξουν οικονομικά τη δημιουργία αυτού του ντοκιμαντέρ.
Τόσο στα προσωπικά όσο και στα επαγγελματικά μου, θέλω ό,τι κάνω να το κάνω σωστά. Δεν μου ταιριάζουν οι πρόχειρες λύσεις, οι βιαστικές αποφάσεις ή οι επιλογές χωρίς ουσία. Προτιμώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό και να προσεγγίζω κάθε προσπάθεια με επαγγελματισμό, ακόμη κι αν στο τέλος το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που είχα φανταστεί. Αυτό που έχει σημασία για μένα είναι να ξέρω πως προσπάθησα για το καλύτερο δυνατό. Με αυτή τη λογική, οι απαιτήσεις μου για το ντοκιμαντέρ ήταν από την αρχή υψηλές και ο πήχης μπήκε πολύ ψηλά. Όπως είναι φυσικό, αυτό αύξησε και το οικονομικό κόστος, γιατί, όπως λέμε, ότι πληρώνεις παίρνεις.
Επικοινώνησα με πολλές εταιρείες, προσπαθώντας να βρω ανθρώπους και συνεργάτες που θα μπορούσαν να στηρίξουν ουσιαστικά αυτόν τον μεγάλο στόχο. Ήθελα να εξασφαλίσω τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις, ώστε το ντοκιμαντέρ να γίνει με τον τρόπο που το έχω οραματιστεί και να έχει το αποτέλεσμα που του αξίζει.
Η αλήθεια είναι πως αρκετοί δεν ανταποκρίθηκαν. Κάποιοι δεν μπήκαν καν στον κόπο να απαντήσουν, ενώ άλλοι απλώς γύρισαν την πλάτη. Υπήρξαν όμως και εταιρείες που με εξέπληξαν θετικά. Από την πρώτη στιγμή που έμαθαν για αυτό το εγχείρημα, στάθηκαν έμπρακτα δίπλα μου και έδειξαν πως πιστεύουν σε αυτό που προσπαθώ να δημιουργήσω.
Όσοι με γνωρίζετε, ξέρετε πως όταν μου μπει κάτι στο μυαλό, δεν το αφήνω εύκολα. Δεν μπορώ να ξέρω από τώρα ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα, όμως για μένα αυτό που έχει σημασία είναι η προσπάθεια. Και σε αυτή την περίπτωση προσπάθησα πραγματικά πολύ, ώστε να βρω τους κατάλληλους χορηγούς και να δώσω στο ντοκιμαντέρ την καλύτερη δυνατή βάση.
Όλο το Project, αυτό το ντοκιμαντέρ θα γυριστεί από τον φίλο μου και εν δυνάμει σκηνοθέτη Κωνσταντίνο Πασχαλίδη, ο οποίος και έχει γράψει και το σενάριο όπου θα εστιάσει στην στρατηγική διαχείριση του ανθρώπινου σώματος και του χρόνου στην ακραία δοκιμασία του Σπάρταθλον. Η ταινία θα καταγράψει την προσπάθειά μου όχι ως ένα τυφλό άλμα στο άγνωστο, αλλά ως μια άσκηση διαχείρισης ρίσκου σε πραγματικό χρόνο.
Δεν θα είναι απλώς μια ταινία ή ένα ντοκιμαντέρ που θα ανέβει στο YouTube. Δεν είναι αυτός ο σκοπός μου και δεν θέλω να γίνει έτσι. Για αυτό το Project σχεδιάζω κάτι μεγαλύτερο, ακόμη κι αν δεν ξέρω από τώρα αν όλα θα εξελιχθούν όπως τα έχω φανταστεί.
Έχω μεγάλες βλέψεις για όλο αυτό. Κοιτάζω μπροστά και ψηλά, προς εκείνα τα μεγάλα, σχεδόν άπιαστα όνειρα που θέλω να αγγίξω, να ζήσω και να χαρώ μέσα από τους καρπούς της προσπάθειας. Ξέρω ότι ο δρόμος δεν είναι εύκολος και ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, όμως ακριβώς αυτό κάνει την προσπάθεια ακόμη πιο ουσιαστική.
Πάνω από όλα, βέβαια, προέχει ο ίδιος ο αγώνας. Το Σπάρταθλον είναι ο βασικός στόχος και εκεί πρέπει να δοθεί η μεγαλύτερη ενέργεια, η συγκέντρωση και η προσοχή μου. Παράλληλα, όμως, θα προσπαθήσω να τρέξω και όλα τα υπόλοιπα που αφορούν το Project, γνωρίζοντας πως πρόκειται για έναν απαιτητικό, αλλά πολύ σημαντικό δρόμο.
Στην αρχή, η αλήθεια είναι πως είχα σκεφτεί σοβαρά να πάω μόνος μου στον αγώνα, χωρίς ομάδα υποστήριξης, χωρίς support. Ήταν μια σκέψη που είχε μέσα της μια δόση ρομαντισμού, ανεξαρτησίας και ίσως και λίγο πείσμα. Όσο όμως περνούσε ο καιρός και όσο έμπαινα πιο βαθιά στον αγωνιστικό σχεδιασμό, μάλλον υπερίσχυσε η λογική. Σε έναν αγώνα όπως το Σπάρταθλον, όπου κάθε λεπτομέρεια μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο, η σωστή υποστήριξη δεν είναι πολυτέλεια. Είναι κομμάτι της στρατηγικής.
Έτσι, τελικά, στον αγώνα θα υπάρχει ένα πλήρωμα τριών ανθρώπων που θα αποτελέσουν την ομάδα υποστήριξής μου, το support crew. Και το σημαντικό για μένα είναι πως και οι τρεις είναι δρομείς. Άνθρωποι που καταλαβαίνουν τι σημαίνει κούραση, τι σημαίνει κρίση, τι σημαίνει να πρέπει να πάρεις μια απόφαση όταν το σώμα και το μυαλό βρίσκονται στα όριά τους. Θα είναι εκεί σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, όχι απλώς για να μου δώσουν κάτι να πιω ή να φάω, αλλά για να με στηρίξουν ουσιαστικά, πρακτικά και ψυχολογικά, από την Αθήνα μέχρι τη Σπάρτη. Το support crew θα αποτελείται από τον φίλο μου και δρομικό αδερφό, Τάσο Καραγιαννίδη, καθώς και από τους φίλους μου και αξιόλογους δρομείς, Τάσο Ράπτη και Στέλιο Ιωαννίδη. Θέλω πραγματικά να τους ευχαριστήσω πολύ προκαταβολικά, γιατί η παρουσία τους δίπλα μου σε έναν τόσο απαιτητικό αγώνα σημαίνει πάρα πολλά για μένα.
Παράλληλα με την προετοιμασία μου, έχει ξεκινήσει και ο αγωνιστικός σχεδιασμός για το Σπάρταθλον. Οι πολύωρες προπονήσεις, οι αμέτρητες συζητήσεις για την υδροτροφοδοσία μου και οι λεπτομέρειες που πρέπει να οργανωθούν δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη. Σε έναν τόσο απαιτητικό αγώνα, κάθε απόφαση μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο.
Στο πλαίσιο αυτό, έχουν ήδη γίνει και συνεχίζονται τα online μίτινγκ με τα άτομα που θα βρίσκονται στο support crew κατά τη διάρκεια του αγώνα. Μαζί τους συζητάμε την υδροτροφοδοσία, τα σημεία ανεφοδιασμού, τις ανάγκες που μπορεί να προκύψουν και τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργούμε ως ομάδα από την αρχή μέχρι το τέλος.
Μαζί με όλα αυτά, έχει μπει δυναμικά στο παιχνίδι και το media crew, το οποίο έχει ήδη πιάσει δουλειά. Με ακολουθεί και καταγράφει κομμάτια της προετοιμασίας μου, τα εργομετρικά μου, αλλά και στοιχεία από παλαιότερα video. Όλα αυτά, μαζί με την ίδια την εμπειρία του αγώνα, θα συνθέσουν το ντοκιμαντέρ που σχεδιάζω να δημιουργήσω. Το media crew θα λειτουργεί αυτόνομα στον αγώνα υπό τις οδηγίες του σκηνοθέτη και με τον απαραίτητο εξοπλισμό για να έχουμε φυσικά το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Στο μυαλό μου, όλος αυτός ο αγώνας μοιάζει με ένα μεγάλο κονσέρτο. Υπάρχει ο μαέστρος, υπάρχουν τα διαφορετικά όργανα, υπάρχουν οι μουσικοί και ο καθένας έχει τον δικό του ρόλο, τη δική του θέση, τις δικές του αρμοδιότητες. Κανείς δεν παίζει μόνος του και κανείς δεν κινείται τυχαία. Όλοι πρέπει να κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση, να ακολουθούν τον ίδιο ρυθμό και να λειτουργούν με ακρίβεια, συγχρονισμό και εμπιστοσύνη. Γιατί στο τέλος, ο κοινός στόχος είναι ένας: να εκτελεστεί αυτό το δύσκολο έργο όσο πιο άρτια γίνεται και να φτάσουμε στη γραμμή του τερματισμού με ένα αποτέλεσμα που θα μοιάζει πραγματικά με αριστούργημα.
Μαζί μου σε αυτή την προσπάθεια βρίσκονται τελικά και οι εταιρείες που πίστεψαν στο ντοκιμαντέρ και αποφάσισαν να στηρίξουν έμπρακτα το Project. Νιώθω πραγματικά τυχερός και ευγνώμων που τους έχω δίπλα μου σε όλη αυτή τη διαδρομή — από την προετοιμασία μέχρι και την ολοκλήρωση του αγώνα.
Ξεκινώ με τις δύο μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, Uni-Pharma και Intermed. Όπως σας έχω ξαναπεί, οι άνθρωποι πίσω από αυτή τη συνεργασία είναι και οι ίδιοι δρομείς, κάτι που κάνει τη στήριξή τους ακόμη πιο ουσιαστική. Η μέχρι τώρα συνεργασία μας είναι άψογη και τους ευχαριστώ πραγματικά για την εμπιστοσύνη τους σε εμένα και στο νέο μου Project.
Για αυτές τις δύο μεγάλες εταιρείες δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Είμαι σίγουρος πως τις έχετε προσέξει σε πολλά φαρμακεία και, πιθανότατα, έχετε χρησιμοποιήσει κάποιο από τα προϊόντα τους. Με τη δική τους στήριξη, και μέσα από επιλεγμένα προϊόντα τους, θα καλύψω ένα σημαντικό κομμάτι της προετοιμασίας μου για το Σπάρταθλον.
Η βοήθειά τους είναι ιδιαίτερα σημαντική, γιατί μπροστά μου υπάρχει μια δύσκολη και απαιτητική καλοκαιρινή προετοιμασία, με πολλές προπονήσεις να γίνονται μέσα στη ζέστη και συχνά μέσα στο μεσημέρι. Πέρα από τα αντιηλιακά, τρία προϊόντα θα έχουν κυρίαρχη θέση στην καθημερινή μου προετοιμασία.
Οι ηλεκτρολύτες Dextrolyte Plus που μάλιστα ήταν και προϊόν της Χρονιάς 2025! Το Dextrolyte Plus προσφέρει έναν έξυπνο συνδυασμό ηλεκτρολυτών όπως νάτριο, κάλιο, χλώριο, δεξτρόζη & Β12, που συμβάλλει το σώμα να επανέλθει από απώλειες υγρών ιδιαίτερα λόγω της έντονης άσκησης, στη μείωση κόπωσης και στην παραγωγή ενέργειας.
Το Τonosan Sports booster είναι ένα συμπλήρωμα διατροφής, ιδιαίτερα για όλους όσους ασκούνται εντατικά και συμβάλλει στη μείωση της κούρασης, στην καλή λειτουργία των μυών & του νευρικού συστήματος και στη βελτίωση της αντοχής.
Το Flexel Ice Gel είναι μία κρέμα που θα χρησιμοποιήσω σίγουρα μέσα στον αγώνα, αλλά και στην προετοιμασία μου και απορροφάται γρήγορα και ανακουφίζει άμεσα από τους μυϊκούς πόνους & τους πόνους των αρθρώσεων, μέσω της ψύξης που προκαλεί τοπικά.
Όλα αυτά τα στοχευμένα προϊόντα για μένα των Uni-Pharma και Intermed είναι σίγουρο ότι θα με βοηθήσουν σε όλη μου αυτή την έντονη προετοιμασία και για άλλη μια φορά θα ήθελα να τους ευχαριστήσω για την υποστήριξη τους.
Στο πλαίσιο αυτού του μεγάλου νέου Project, θέλω να πω ένα πραγματικά μεγάλο ευχαριστώ στην UNITEAM Marine, τη μεγάλη ναυτιλιακή εταιρεία που εδρεύει στη Λεμεσό της Κύπρου, για τη στήριξή τους στο ντοκιμαντέρ. Η συμβολή τους είναι πραγματικά πολύ ουσιαστική και δίνει σε αυτή την προσπάθεια μια ακόμη πιο δυνατή βάση.
Με τιμά ιδιαίτερα το γεγονός ότι μια εταιρεία αυτού του μεγέθους πίστεψε στο εγχείρημα και αποφάσισε να σταθεί δίπλα μου με τόσο ουσιαστικό τρόπο. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω ξεχωριστά τον Νίκο Καρίμαλη, που μεσολάβησε για αυτή τη χορηγία και στήριξε από την πρώτη στιγμή την ιδέα πίσω από το Project. Είναι πολύ σημαντικό να νιώθεις ότι υπάρχουν άνθρωποι και εταιρείες που πιστεύουν σε εσένα, στα σχέδιά σου και σε αυτό που προσπαθείς να δημιουργήσεις.
Μαζί μου σε αυτό το ταξίδι της προετοιμασίας για το Σπάρταθλον θα είναι και η Ethic Sport, μια εταιρεία που έχει συνδέσει το όνομά της με προϊόντα υψηλής ποιότητας στον χώρο της αθλητικής διατροφής και της ενεργειακής υποστήριξης. Για μένα είναι πραγματικά πολύ μεγάλη υπόθεση να έχω δίπλα μου μια τέτοια εταιρεία, όχι μόνο ως χορηγό του Project, αλλά και ως ουσιαστικό συνεργάτη σε ένα από τα πιο κρίσιμα κομμάτια του αγώνα: την ενεργειακή μου αναπλήρωση.
Η προσφορά της Ethic Sport είναι πολύτιμη, γιατί τα προϊόντα της δεν θα μείνουν απλώς σε μια θεωρητική υποστήριξη. Θα χρησιμοποιηθούν στην πράξη, στην προετοιμασία μου, στις προπονήσεις προσομοίωσης και φυσικά μέσα στον ίδιο τον αγώνα, σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής από την Αθήνα μέχρι τη Σπάρτη. Σε έναν αγώνα όπως το Σπάρταθλον, όπου η σωστή τροφοδοσία μπορεί να καθορίσει την εξέλιξη και την έκβαση της προσπάθειας, αυτή η συνεργασία έχει για μένα τεράστια αξία.
Ο σχεδιασμός της ενεργειακής μου αναπλήρωσης μέσα στον αγώνα έχει ήδη ξεκινήσει και θα γίνει σε συνεργασία με την Ethic Sport, τη διατροφολόγο μου Μαρία Κανάκη και φυσικά εμένα, ώστε να προσαρμοστεί απόλυτα στις ανάγκες μου, στον ρυθμό μου και στις απαιτήσεις του Σπάρταθλον. Στόχος είναι να υπάρχει ένα ξεκάθαρο, δοκιμασμένο και λειτουργικό πλάνο, το οποίο θα εφαρμοστεί πρώτα στις προπονήσεις και στη συνέχεια στον αγώνα.
Ήδη έχω αρχίσει να χρησιμοποιώ κάποια από τα τζελ και τους υδατάνθρακες της Ethic Sport και η πρώτη μου εικόνα είναι εξαιρετική. Με εντυπωσιάζει τόσο η ποιότητα των υδατανθράκων που χρησιμοποιούν, με προϊόντα που βασίζονται σε σύγχρονες αναλογίες γλυκόζης και φρουκτόζης, όσο και η ποσότητα υδατάνθρακα που προσφέρουν ορισμένα από αυτά. Όλα αυτά είναι στοιχεία που μπορούν να κάνουν πραγματική διαφορά σε έναν αγώνα τόσων ωρών.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, θέλω να καταγράψω και να μοιραστώ μαζί σας όχι μόνο την αγωνιστική εμπειρία του Σπάρταθλον, αλλά και όλο το κομμάτι της ενεργειακής στρατηγικής που θα στηρίξει αυτή την προσπάθεια. Γι’ αυτό, πέρα από το επεισόδιο για τον ίδιο τον αγώνα, σκοπεύω να ετοιμάσω και ένα ξεχωριστό επεισόδιο αφιερωμένο στην ενεργειακή μου αναπλήρωση, με όλες τις λεπτομέρειες: πώς σχεδιάστηκε, πώς δοκιμάστηκε, πώς εφαρμόστηκε και ποιον ρόλο έπαιξαν τα προϊόντα της Ethic Sport σε όλη αυτή τη διαδρομή.
Και επειδή αυτή η συνεργασία δεν αφορά μόνο εμένα και τη δική μου προετοιμασία, η Ethic Sport προσφέρει και σε όλους εσάς, τους ακροατές του Podcast, μια πραγματικά πολύ σημαντική έκπτωση. Με τον κωδικό ESKM30, μπορείτε να έχετε έκπτωση 30% στα προϊόντα της, κάτι που θεωρώ πραγματικά πολύ μεγάλη προσφορά. Τον κωδικό θα τον έχω φυσικά και στα σχόλια του επεισοδίου, ώστε να μπορείτε εύκολα να τον βρείτε και να τον χρησιμοποιήσετε.
Μαζί μου στον αγώνα και σε αυτό το νέο Project θα είναι και η Anthrax Machines, μια εταιρεία που έχει ξεχωρίσει στον χώρο του αθλητικού ρουχισμού και που πολλοί από εσάς σίγουρα γνωρίζετε μέσα από τις μεγάλες διοργανώσεις και τα υψηλής ποιότητας μπλουζάκια της. Η συμβολή της είναι πραγματικά ουσιαστική, γιατί θα αναλάβει να ντύσει όχι μόνο εμένα για τον αγώνα, αλλά και όλη την ομάδα που θα βρίσκεται δίπλα μου: το support crew και το media crew. Για μένα, αυτό έχει μεγάλη αξία, γιατί σε ένα τόσο μεγάλο εγχείρημα δεν μετράει μόνο η αγωνιστική προσπάθεια, αλλά και η εικόνα, η συνοχή και η ταυτότητα όλης της ομάδας που θα στηρίξει αυτή τη διαδρομή από την Αθήνα μέχρι τη Σπάρτη.
Ο σχεδιασμός του κοινού T-Shirt έχει ήδη γίνει και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά πολύ όμορφο. Είναι ένα μπλουζάκι που θα συνδέει όλους όσοι θα είμαστε μέρος αυτής της προσπάθειας και θα δίνει μια ενιαία εικόνα στην ομάδα, τόσο μέσα στον αγώνα όσο και στις στιγμές που θα καταγραφούν για το ντοκιμαντέρ. Θέλω λοιπόν να ευχαριστήσω θερμά την Anthrax Machines για αυτή τη στήριξη και τη χορηγία, γιατί πρόκειται για μια βοήθεια που είναι ουσιαστική, πρακτική και πολύ σημαντική για την υλοποίηση όλου αυτού του εγχειρήματος.
Θέλω επίσης να ευχαριστήσω θερμά τον Λάζαρο Τσακυρίδη και τη Sthenos Endurance για την πολύτιμη υποστήριξη και τη χορηγία τους στο Project με το ντοκιμαντέρ που ετοιμάζω. Η βοήθειά τους είναι ουσιαστική και προσθέτει ακόμη μεγαλύτερη αξία σε αυτή την προσπάθεια.
Ο Λάζαρος είναι γνωστός σε πολλούς από εσάς, καθώς έχει φιλοξενηθεί αρκετές φορές στο Podcast «Όλα είναι δρόμος» και έχουμε συζητήσει μαζί του θέματα που αφορούν την προπόνηση, την αντοχή και τη σωστή προετοιμασία. Χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκεται δίπλα μου και σε αυτό το νέο εγχείρημα.
Περισσότερες πληροφορίες για τη Sthenos Endurance θα βρείτε στην ιστοσελίδα τους, ενώ το σχετικό link θα υπάρχει, όπως πάντα, στα σχόλια του επεισοδίου.
Πριν περάσω στο κλείσιμο του επεισοδίου και στα δικά μου αγωνιστικά, θέλω να σταθώ για λίγο σε κάτι που για μένα έχει τεράστια σημασία: σε όλους εσάς που στηρίζετε αυτό το Podcast όλα αυτά τα χρόνια. Τα μηνύματά σας, τα σχόλιά σας, οι σκέψεις που μοιράζεστε μαζί μου και όλη αυτή η όμορφη αλληλεπίδραση που έχουμε χτίσει, είναι ο βασικός λόγος που το «Όλα είναι δρόμος» παραμένει ενεργό στον αέρα εδώ και τεσσεράμισι χρόνια, με τόσα πολλά επεισόδια πίσω του.
Χωρίς τη δική σας στήριξη, χωρίς αυτή τη σύνδεση που δημιουργήθηκε επεισόδιο με επεισόδιο, δεν θα μπορούσε να υπάρχει αυτό το Podcast με τον τρόπο που υπάρχει σήμερα. Γι’ αυτό και νιώθω πραγματικά μεγάλη ευγνωμοσύνη για κάθε έναν και κάθε μία από εσάς που ακούτε, που στέλνετε ένα μήνυμα, που μοιράζεστε μια σκέψη, που δίνετε χρόνο και χώρο σε αυτή την προσπάθεια.
Και επειδή το Σπάρταθλον είναι μια διαδρομή που δεν θέλω να τη ζήσω μόνος μου, θα χαρώ πάρα πολύ να δω όσους από εσάς θέλετε και μπορείτε να βρεθείτε κάπου μέσα στον αγώνα, κατά μήκος της διαδρομής. Ένα νεύμα, ένας χαιρετισμός, μια αγκαλιά, μια κουβέντα την κατάλληλη στιγμή μπορούν να παίξουν τεράστιο ρόλο μέσα σε έναν τόσο δύσκολο αγώνα. Μπορούν να δώσουν δύναμη, να αλλάξουν την ψυχολογία, να βοηθήσουν το μυαλό να κρατηθεί όρθιο όταν το σώμα αρχίζει να δυσκολεύεται.
Ας το κάνουμε λοιπόν όλοι μαζί μια μικρή γιορτή. Θα χαρώ πραγματικά να δω κάποιους από εσάς στη διαδρομή, να μοιραστούμε έστω και για λίγα δευτερόλεπτα αυτή την προσπάθεια και να πάρω από την παρουσία σας τη στήριξη που θα χρειαστώ για να συνεχίσω μέχρι τη Σπάρτη.
Κλείνοντας να σας πω και τα δικά μου αγωνιστικά που ακολουθούν και γενικά τις ευκαιρίες που θα έχουμε να τα πούμε και από κοντά και θα τα αναφέρω με χρονολογική σειρά:
Στις 23 Αυγούστου θα είμαι στην Χίο για να τρέξω τον εκεί Ημιμαραθώνιο της Χίου, ένας αγώνας που διοργανώνεται από τον Σύλλογο Αθλητών Υγείας Χίου «Chiosrunning».
19 με 20 Σεπτεμβρίου, μία εβδομάδα πριν το Σπάρταθλον θα είμαι κλασικά στα Γιάννενα, εκεί στην μεγάλη γιορτή της δρομικής κοινότητας και στον επετειακή 20η διοργάνωση.
Συνέχεια μετά το Σπάρταθλον έχει η Κύπρος και προσωπικά αυτό με έχει ενθουσιάσει πολύ και δεν σας κρύβω ανυπομονώ: 11 Οκτωβρίου θα βρίσκομαι στον Πρωταρά της Κύπρου για το Famagusta Run, έναν καινούριο αγώνα που δεν είναι απλά “άλλος ένας αγώνας” και φαίνεται να έχει χτιστεί με πραγματική ποιότητα και χαρακτήρα. Μιλάμε για διαδρομές δίπλα στη θάλασσα, πιστοποιημένες από AIMS, με αποστάσεις για όλους — από 30άρι μέχρι 5 και 10 χιλιόμετρα, ακόμα και 1 χιλιόμετρο για τα παιδιά. Αν είστε Κύπρο, ειλικρινά πιστεύω είναι από αυτές τις διοργανώσεις που θέλεις να ζήσεις από την αρχή τους, και θα χαρώ πολύ να τα πούμε εκεί από κοντά. Και για όσους ακούτε από Ελλάδα, είναι τέλεια ευκαιρία για ένα δρομικό ταξιδάκι, γιατί τα αεροπορικά είναι αρκετά προσιτά, οπότε συνδυάζεις αγώνα και μικρές διακοπές, αφού και ο καιρός στην Κϋπρο εκείνη την περίοδο θα είναι ότι πρέπει για βουτιές. Τρέχουμε στον Πρωταρά, νιώθουμε την Αμμόχωστο — εγώ θα είμαι εκεί και σας περιμένω. Λινκ για την εγγραφή στον αγώνα θα έχω στα σχόλια του επεισοδίου, αλλά μπορείτε να επισκεφτείτε και το σάϊτ της διοργάνωσης το Famagusta.run.
Κλασικά σειρά παίρνει και ο Μαραθώνιος της Αθήνας όπου θα είμαι εκεί δυο μέρες στο περίπτερο του Sportbook, για να γνωριστούμε και να τα πούμε από κοντά.
Τέλος, αν και είναι ακόμη αρκετά νωρίς, θέλω να σας πω ότι έχω ήδη θέσει έναν μεγάλο στόχο για το 2027: τον Comrades Marathon. Του χρόνου ο αγώνας θα γίνει στην κατηφορική του διαδρομή, αλλά ο βασικός λόγος που θέλω τόσο πολύ να επιστρέψω είναι ότι θα πραγματοποιηθεί ο 100ός επετειακός Comrades. Μιλάμε πραγματικά για μια μεγάλη γιορτή του τρεξίματος, για έναν αγώνα που όμοιός του δεν υπάρχει, και ανυπομονώ να τον ζήσω ξανά για τρίτη φορά, αφού τον έχω ήδη τρέξει δύο φορές και, αν θυμάστε, έχω κάνει και δύο αντίστοιχα επεισόδια γι’ αυτή την εμπειρία. Οι εγγραφές λογικά θα ανοίξουν κάπου τον Νοέμβριο και είναι πολύ πιθανό να κλείσουν μέσα σε λίγες ώρες, ενώ ο αγώνας είναι προγραμματισμένος για τις 13 Ιουνίου 2027.
Κλείνοντας, θέλω να σας θυμίσω και τα δύο μου βιβλία, το «Όλα είναι δρόμος» και το «Τρέχω», δύο βιβλία για τα οποία είμαι πραγματικά πολύ υπερήφανος — όχι μόνο για το περιεχόμενό τους, αλλά κυρίως για τον σκοπό που υπηρετούν. Όλα τα έσοδα και από τα δύο βιβλία διατίθενται σε φιλανθρωπικούς σκοπούς: τα έσοδα από το «Όλα είναι δρόμος» στηρίζουν το Παιδοογκολογικό Τμήμα του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, ενώ τα έσοδα από το «Τρέχω» διατίθενται στο Ορφανοτροφείο Θηλέων «Μέλισσα».
Θα ήθελα λοιπόν, όσοι μπορείτε και θέλετε, να στηρίξετε αυτή την πρωτοβουλία. Να βοηθήσουμε όλοι μαζί, ο καθένας όπως μπορεί, και να κάνουμε κάτι καλό μέσα από τη δύναμη της δρομικής κοινότητας. Όλοι μαζί, δρομείς ενωμένοι και δυνατοί, μπορούμε να σταθούμε δίπλα σε ανθρώπους και δομές που το έχουν πραγματικά ανάγκη, υπηρετώντας έναν όμορφο και ουσιαστικό σκοπό.
Τα βιβλία μπορείτε να τα προμηθευτείτε από το olaeinaidromos.gr, από το site του εκδότη Sportbook, αλλά και από όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία. Το σχετικό link θα το έχω, όπως πάντα, και στα σχόλια του επεισοδίου. Επίσης, όσοι βάλετε τη λέξη olaeinaidromos στην παραγγελία σας, θα έχετε δωρεάν μεταφορικά για αποστολές εντός Ελλάδας.
Αυτά από εμένα φίλοι μου. Να έχετε ένα όμορφο υπόλοιπο καλοκαιρού.
Να είστε καλά, να κυνηγάτε τα όνειρά σας και… να θυμάστε: Όλα είναι δρόμος.
Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε!
Μέχρι την επόμενη φορά, Να είμαστε καλά, να είμαστε υγιείς και να κάνουμε πάντα αυτό που αγαπάμε και αυτό που μας κάνει να νιώθουμε καλά.
#############
ΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ
UNI-PHARMA
InterMed
EthicSport – ESKM30 για έκπτωση 30%
UNITEAM Marine
Anthrax Machines
Sthenos Unlimited Performance
###############################
ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΑΡΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
################################
Αγορά βιβλίων
Δωρεάν μεταφορικά για Ελλάδα χρησιμοποιώντας τη λέξη olaeinaidromos
Όλα τα έσοδα του βιβλίου “Όλα είναι δρόμος” θα δοθούν σε ιατρικό εξοπλισμό στο τμήμα του Παιδοογκολογικού του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης.
Όλα τα έσοδα του βιβλίου “ΤΡέΧΩ” θα δοθούν στο Ορφανοτροφείο Θηλέων Μέλισσα.
#############
Τα μπλουζάκια του Podcast μπορείτε να τα βρείτε μέσα από το σάϊτ www.olaeinaidromos.gr ή από τον παρακάτω σύνδεσμο:
T-shirt – Ολα Είναι Δρόμος
Αμάνικο δρομικό μπλουζάκι – Όλα είναι δρόμος
————————-
Όλα είναι δρόμος:
Facebook Page
Instagram
TikTok
https://olaeinaidromos.gr
http://georgiossavvidis.com