Σε αυτό το επεισόδιο του Podcast “Όλα είναι δρόμος“, μοιράζομαι μαζί σας τον ενεργειακό και διατροφικό σχεδιασμό που ακολούθησα στο Σπάρταθλον των 246 χιλιομέτρων. Από τη διατροφή πριν από τον αγώνα, το φόρτωμα υδατανθράκων και την προπόνηση του εντέρου (Gut Training), μέχρι τα προϊόντα, τις ποσότητες και τις θερμίδες που κατανάλωσα στη διάρκεια των 34 ωρών της προσπάθειάς μου. Μια αναλυτική ματιά σε όσα σχεδίασα, σε όσα τελικά εφαρμόστηκαν και στις δυσκολίες που αντιμετώπισα μέχρι τον τερματισμό.
Γεια χαρά φίλοι μου,
Πριν ξεκινήσω το σημερινό επεισόδιο, θα ήθελα να σταθώ για λίγο σε όλους εσάς, τους ακροατές του Podcast «Όλα είναι δρόμος», και να σας πω ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ. Με αφορμή το επεισόδιο στο οποίο μοιράστηκα μαζί σας το πώς έτρεξα το Σπάρταθλον, με κατακλύσατε με μηνύματα αγάπης, στήριξης και συγχαρητηρίων. Και ξέρετε κάτι, φίλοι μου; Όταν προσπαθείς να βάλεις σε λέξεις μια τόσο μεγάλη εμπειρία και βλέπεις ότι στην άλλη άκρη υπάρχουν άνθρωποι που την ακούν και τη μοιράζονται μαζί σου, νιώθεις πως αυτή η διαδρομή δεν είναι πια μόνο δική σου. Γίνεται ένα κομμάτι της σχέσης που έχουμε χτίσει όλα αυτά τα χρόνια. Τα μηνύματα που δέχομαι στα social media είναι πάρα πολλά, και θέλω να ξέρετε πως τα διαβάζω και απαντάω σε όλα.
Όλη αυτή η όμορφη αλληλεπίδραση, η παρουσία σας και η στήριξή σας ήταν και μια από τις μεγαλύτερες κινητήριες δυνάμεις που με έσπρωχναν να συνεχίζω, ένα βήμα τη φορά, στον αγώνα των 246 χιλιομέτρων από την Αθήνα μέχρι τη Σπάρτη. Γιατί μπορεί τα χιλιόμετρα να τα διανύεις με τα δικά σου πόδια, αλλά η δύναμη για να προχωρήσεις δεν έρχεται πάντα μόνο από εσένα. Έρχεται και από όλους εκείνους που ξέρεις ότι είναι δίπλα σου και στηρίζουν την προσπάθειά σου. Δεν έχω λόγια για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου σε όλους εσάς που με ακούτε, με στηρίζετε και είστε συνοδοιπόροι σε αυτή την προσπάθεια για όσο το δυνατόν καλύτερη και πληρέστερη ενημέρωση γύρω από τα δρομικά θέματα που μας απασχολούν. Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για κάθε ακρόαση, κάθε μήνυμα και κάθε κουβέντα που ανταλλάσσουμε. Και να ξέρετε πως όσο είστε εδώ και στηρίζετε αυτή την προσπάθεια με τις ακροάσεις σας, τόσο το Podcast «Όλα είναι δρόμος» θα παραμένει ζωντανό και στις επάλξεις — ένας τόπος συνάντησης για όλους εμάς που αγαπάμε το τρέξιμο και όσα μας προσφέρει!
Επίσης επί τη ευκαιρία της σημερινού επεισοδίου και εν όψη του Αυθεντικού Μαραθωνίου της Αθήνας στις 08 Νοεμβρίου, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι θα έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε και από κοντά, αφού θα βρίσκομαι τόσο την Παρασκευή 06 Νοεμβρίου όσο και το Σάββατο 07 Νοεμβρίου στην EXPO του αγώνα, εκεί όπως πάντα κλασικά στο περίπτερο του Sportbook.
Και με αυτή την μικρή εισαγωγή που την θεώρησα αναγκαία πάμε να περάσουμε στο σημερινό μας επεισόδιο.
Στο σημερινό επεισόδιο θα σας μεταφέρω με κάθε λεπτομέρεια όλη την αγωνιστική μου ενεργειακή αναπλήρωση που είχα στο Σπάρταθλον, απόστασης 246 χιλιομέτρων, που έτρεξα στις 26 Σεπτεμβρίου 2026, ένα πλάνο του οποίου ο σχεδιασμός άρχισε από πολύ νωρίς, αλλά επίσης θα αναφερθώ γενικά σε όλον τον ενεργειακό και διατροφικό μου σχεδιασμό και πριν από τον αγώνα.
Γενικά ο όλος σχεδιασμός του πλάνου που θα ακολουθούσα μέσα στον αγώνα, έγινε αρχικά από εμένα και εν συνεχεία υπό την εποπτεία της διατροφολόγου Μαρίας Κανάκη, του βιοχημικού Νίκου Γκουτζουρέλα, αλλά και φυσικά του προπονητή μου Γιάννη Τζανετάκη. Δεν ήτανε κάτι απλό, αλλά σχετικά πολύπλοκο και έπρεπε να συμπεριληφθούν πάρα πολλά επί μέρους κομμάτια υπόψιν.
Πρώτο και κυριότερο είχε να κάνει με το ότι έπρεπε να βρεθούν τα προϊόντα με τα οποία θα πορευόμουν όχι μόνο μέσα στον αγώνα, αλλά και σε όλη μου την προετοιμασία, να λάβουμε υπόψιν την διαδρομή, τον καιρό, τον ρυθμό, την αγωνιστική μου κατάσταση και τόσα μα τόσα ακόμα πράγματα. Τίποτα δεν έπρεπε να μείνει στην τύχη, διότι μιλάμε για τον πιο σημαντικό παράγοντα μέσα σε έναν τέτοιο αγώνα με τόση μεγάλη διάρκεια που φτάνει μέχρι τις 36 ώρες. Και εδώ, φίλοι μου, υπάρχει μια βασική αρχή: τα ίδια ακριβώς προϊόντα που θα χρησιμοποιηθούν μέσα στον αγώνα θα πρέπει πρώτα να έχουν δοκιμαστεί στις προπονήσεις. Δεν αρκεί να επιλέξεις ένα τζελάκι, μια μπάρα ή ένα ενεργειακό ρόφημα μόνο και μόνο επειδή το χρησιμοποιεί κάποιος άλλος. Η προετοιμασία είναι η ευκαιρία να δεις τι σου ταιριάζει, ποιες γεύσεις σε βολεύουν και πώς εντάσσονται οι διαφορετικές επιλογές στο δικό σου πλάνο. Και δεν μιλάμε μόνο για μια μεμονωμένη δοκιμή, αλλά για επαναλαμβανόμενες δοκιμές, κυρίως στις πιο πολύωρες προπονήσεις, με τους συνδυασμούς που σκοπεύεις να χρησιμοποιήσεις και στον αγώνα. Με απλά λόγια, η ημέρα του αγώνα δεν είναι η στιγμή για πειραματισμούς· είναι η στιγμή να αξιοποιήσεις όσα έχεις ήδη δοκιμάσει στην προετοιμασία σου.
Η μεγαλύτερη όμως αλλαγή που έκανα σε αυτόν τον αγώνα είναι πως για πρώτη φορά θα έτρεχα με πλήρωμα υποστήριξης. Σε όλους τους υπόλοιπους αγώνες Ultra που έχω τρέξει μέχρι σήμερα πάντα πήγαινα μόνος μου και χωρίς υποστήριξη, οπότε η όλη μου φιλοσοφία, ο σχεδιασμός και τόσα άλλα πράγματα κινούνταν γύρω από εμένα και από τους σταθμούς του αγώνα που σε αυτές τις περιπτώσεις που τρέχεις μόνος είναι υψίστης σημασίας. Τώρα για πρώτη φορά θα έπρεπε μέσα στον σχεδιασμό μου να βάλω και τον συντονισμό που θα έπρεπε να έχω με το πλήρωμα υποστήριξης ώστε να είναι τα πράγματα εύκολα για αυτούς και κατ’ επέκταση το ίδιο εύκολα και για μένα. Το σημαντικό εδώ είναι ότι δεν θα κουβαλούσα σχεδόν τίποτα μαζί μου και πως ότι ήθελα θα το είχα απλόχερα στους σταθμούς που θα σταματούσα και θα είχα φυσικά το δικαίωμα να δεχτώ βοήθεια από το πλήρωμα υποστήριξης.
Θα πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή και θα προσπαθήσω να τα βάλω σε μια σειρά για να μην μπερδευτούμε. Γενικά θα προσπαθήσω να χωρίσω το σημερινό επεισόδιο σε διάφορες ενότητες, όπως την επιλογή των προϊόντων, την διατροφή μου πριν τον αγώνα, τις προπονήσεις με το λεγόμενο Gut Training και τον θερμοεγκληματισμό, το φόρτωμα των υδατανθράκων και τέλος τον ίδιο τον αγώνα και πως κινήθηκα μέσα σε αυτόν.
############################ ΕΥΡΕΣΗ ΧΟΡΗΓΟΥ ###################
Σας έχω μιλήσει πολλές φορές για το ντοκιμαντέρ «36 Ώρες» — ένα όνειρο που είχε ριζώσει μέσα μου εδώ και πολύ καιρό και που, μαζί με τον τερματισμό μου στο Σπάρταθλον, άρχισε επιτέλους να παίρνει σάρκα και οστά. Φυσικά, ο δρόμος μέχρι την ολοκλήρωσή του παραμένει μακρύς· ο σκηνοθέτης και ολόκληρο το τεχνικό επιτελείο έχουν μπροστά τους μήνες επίμονης και απαιτητικής δουλειάς, ώσπου οι εικόνες, οι στιγμές και οι συγκινήσεις του αγώνα να δεθούν σε ένα ενιαίο αποτέλεσμα. Όμως ένα εγχείρημα τέτοιου μεγέθους συνοδεύεται και από σημαντικές οικονομικές ανάγκες. Έτσι, με το ντοκιμαντέρ ως κεντρικό άξονα, έπρεπε να αναζητηθούν οι απαραίτητοι πόροι για να μπορέσει αυτή η ιδέα να γίνει πραγματικότητα.
Ανάμεσα στους πρώτους που πίστεψαν σε αυτή την προσπάθεια και θέλησαν να σταθούν στο πλευρό μου ήταν η γνωστή εταιρεία EthicSport, καθώς και οι φαρμακευτικές εταιρείες InterMed και UNI-PHARMA. Η στήριξή τους δεν περιορίστηκε μόνο στην οικονομική ενίσχυση του ντοκιμαντέρ· πήρε και μια βαθιά πρακτική μορφή, αγγίζοντας την ίδια την καρδιά της αγωνιστικής μου προετοιμασίας: την ενεργειακή αναπλήρωση, τόσο στις απαιτητικές προπονήσεις όσο και μέσα στον ίδιο τον αγώνα. Οι ηλεκτρολύτες Dextrolyte Plus στάθηκαν σταθεροί συνοδοιπόροι σε ολόκληρη τη θερινή προετοιμασία μου, αλλά και μέσα στον αγώνα. Μία συνεργασία που ομολογώ ήταν άψογη σε όλες της τις μορφές.
Όσο για την EthicSport, οφείλω να πω πως η υποστήριξή της ήταν πραγματικά υποδειγματική και απολύτως στοχευμένη, γιατί αφορούσε το πιο κρίσιμο ίσως κομμάτι αυτής της προσπάθειας — το καύσιμο που θα κρατούσε το σώμα και το μυαλό μου σε κίνηση επί δεκάδες ώρες. Και ακριβώς γι’ αυτό το κομμάτι θέλω να σας μιλήσω στο σημερινό επεισόδιο.
Τα προϊόντα της EthicSport δεν μου ήταν άγνωστα· τα είχα χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν και γνώριζα ήδη, από προσωπική εμπειρία, την ποιότητα και την αξιοπιστία τους. Γι’ αυτό, όταν ολοκληρώθηκαν οι πρώτες συζητήσεις και δώσαμε τα χέρια, ένιωσα μια βαθιά χαρά και συγχρόνως μια σπάνια σιγουριά. Το όνειρό μου δεν θα στηριζόταν απλώς σε έναν χορηγό, αλλά σε προϊόντα που είχα δοκιμάσει, εμπιστευτεί και ήξερα πως μπορούσαν να σταθούν δίπλα μου όταν οι ώρες θα βάραιναν και τα χιλιόμετρα θα έμοιαζαν ατελείωτα.
Η συμβολή των EthicSport και Inetrmed και UNI-PHARMA, ωστόσο, δεν εξαντλήθηκε στη χρηματοδότηση ενός μέρους του ντοκιμαντέρ. Οι εταιρείες στάθηκαν ουσιαστικά δίπλα μου σε όλη τη διαδρομή προς το Σπάρταθλον, προσφέροντάς μου μια εξαιρετικά μεγάλη γκάμα προϊόντων, τόσο για τις αμέτρητες προπονήσεις του καλοκαιριού όσο και για τις ανάγκες του ίδιου του αγώνα. Και όταν λέω μεγάλη γκάμα, φίλοι μου, μιλώ για πραγματικά εντυπωσιακές ποσότητες σκευασμάτων — για έναν ολόκληρο μηχανισμό ενεργειακής υποστήριξης, σχεδιασμένο να με συνοδεύσει από τα πρώτα δοκιμαστικά χιλιόμετρα της προετοιμασίας μέχρι το τελευταίο, πολυπόθητο βήμα στη Σπάρτη.
Εξίσου σημαντική ήταν και η συμβολή της ΒΙΚΟΣ, η οποία στάθηκε δίπλα μου και στήριξε ουσιαστικά την προσπάθεια και το ντοκιμαντέρ «36 Ώρες». Σε έναν αγώνα υπεραπόστασης, όπου οι απαιτήσεις είναι συνεχείς και οι ώρες αμέτρητες, το νερό αποτελεί τη βάση κάθε πλάνου τροφοδοσίας και ενυδάτωσης: είναι αυτό που συνοδεύει κάθε στάδιο της προετοιμασίας, κάθε σταθμό υποστήριξης και κάθε δύσκολο χιλιόμετρο. Η παρουσία της ΒΙΚΟΣ σε αυτή τη διαδρομή είχε, λοιπόν, για εμένα ιδιαίτερη αξία, όχι μόνο για την πρακτική βοήθεια που μου προσέφερε, αλλά και γιατί ακόμη μία εταιρεία πίστεψε στο όραμα του ντοκιμαντέρ και συνέβαλε ώστε αυτή η μεγάλη προσπάθεια να καταγραφεί και να φτάσει κάποια στιγμή σε όλους εσάς.
Η EthicSport διαθέτει μια ιδιαίτερα μεγάλη γκάμα προϊόντων αθλητικής διατροφής, σχεδιασμένη ώστε να καλύπτει διαφορετικές φάσεις της άσκησης: την προετοιμασία πριν από την προσπάθεια, την ενεργειακή υποστήριξη κατά τη διάρκειά της, καθώς και την αποκατάσταση μετά το τέλος της προσπάθειας. Στη γκάμα της περιλαμβάνονται ενεργειακές σκόνες για διάλυση σε νερό, τζελ άμεσης ή παρατεταμένης απόδοσης, ενεργειακές μπάρες, μαγνήσιο, αθλητικές τροφές, αλλά και πιο εξειδικευμένες επιλογές για αθλητές αντοχής, έντονες προπονήσεις και αγώνες μεγάλης διάρκειας. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αρκετών ενεργειακών προϊόντων της είναι η αξιοποίηση σύνθετων και διαφορετικής μοριακής δομής υδατανθράκων. Ο συνδυασμός αυτός έχει σχεδιαστεί ώστε η ενέργεια να αποδίδεται σταδιακά και σε διαφορετικούς χρόνους, προσφέροντας πρακτικές επιλογές για πολύωρη προσπάθεια χωρίς να βασίζεται ο αθλητής αποκλειστικά σε μία μόνο μορφή τροφοδοσίας. Στη σειρά Super Dextrin PRO, ειδικότερα, χρησιμοποιείται αναλογία γλυκόζης προς φρουκτόζη 1:0,8, με στόχο την υποστήριξη υψηλής πρόσληψης υδατανθράκων σε έντονη και παρατεταμένη άσκηση. Έτσι, ο αθλητής μπορεί να συνδυάσει υγρή, ημίρρευστη και στερεή μορφή ενέργειας και να διαμορφώσει ένα εξατομικευμένο πλάνο ανάλογα με τη διάρκεια, την ένταση, τις καιρικές συνθήκες και —πάνω απ’ όλα— τη δική του γαστρεντερική ανοχή, αφού κάθε προϊόν πρέπει να έχει δοκιμαστεί επανειλημμένα στην προπόνηση πριν χρησιμοποιηθεί σε έναν μεγάλο αγώνα.
########################### Διατροφή γενική ########################
Στα κιλά μου ήθελα να πάω περίπου ενάμισι με δύο κιλά χαμηλότερα από ό,τι ήμουν στον Μαραθώνιο της Ρώμης. Στη Ρώμη, τον Μάρτιο του 2026, ήμουν 67,7 κιλά με 1,73 ύψος και περίπου στα ίδια κιλά ήμουν και στον Ευχίδειο Άθλο τον Μάιο του 2026. Μετά αφέθηκα λιγάκι, έβαλα περίπου ένα κιλό, έκανα και κάμποσες ατασθαλίες, αλλά κάπου εκεί στις αρχές Ιουνίου μπήκε ο στόχος των 66 κιλών. Δεν ήταν ένας στόχος ακραίος ούτε ήθελα να κάνω κάποια υπερβολή. Ήταν όμως ένας στόχος ουσίας. Ήθελα να βρεθώ στη γραμμή εκκίνησης λίγο πιο ελαφρύς, χωρίς να χάσω δύναμη, χωρίς να ρίξω την ποιότητα των προπονήσεων και κυρίως χωρίς να ρισκάρω την υγεία μου. Αυτό για μένα ήταν το πιο σημαντικό. Δεν είχε νόημα να χάσω δύο κιλά και να νιώθω άδειος, κουρασμένος ή ευάλωτος σε τραυματισμούς. Έπρεπε να γίνει σωστά, σταδιακά και με μεγάλη προσοχή, λόγω του μεγάλου προπονητικού όγκου που είχα όλο το καλοκαίρι. Τη διατροφή μου την ανέλαβε με κάθε λεπτομέρεια η διατροφολόγος Μαρία Κανάκη, ώστε η απώλεια βάρους να μη γίνει εις βάρος της απόδοσης, αλλά να λειτουργήσει υποστηρικτικά μέσα στην προετοιμασία.
Το πρόγραμμα που μου σχεδίασε η Μαρία Κανάκη θα είχε ως πυλώνα τον κατάλληλο χειρισμό των μακροθρεπτικών συστατικών (πρωτεΐνες, λίπη, υδατάνθρακες) για τη δική μου ρουτίνα αλλά και προπονήσεις, εξασφαλίζοντας όμως την λήψη όλων των απαραίτητων μικροθρεπτικών (μέταλλα, ιχνοστοιχεία, βιταμίνες), που πολλές φορές εμείς οι δρομείς παραβλέπουμε. Πιο συγκεκριμένα, το λεπτομερές διατροφικό πρόγραμμα που έλαβα, χωριζόταν σε δυο μέρη, το βασικό menu και τα συμπληρωματικά γεύματα.
Το βασικό menu είχε ως στόχο την δημιουργία του μικρού θερμιδικού ελλείμματος που χρειαζόταν για να μειώσω το σωματικό μου βάρος. Ήταν δομημένο με τέτοιο τρόπο ώστε να έχω ισορροπημένη πρόσληψη όλων των μακρο- και μίκρο-θρεπτικών συστατικών καθόλη τη διάρκεια της ημέρας και να πραγματοποιώ με άνεση κάθε μου δραστηριότητα (εργασία, άθληση κλπ). Τα συμπληρωματικά γεύματα είχαν συμπληρωματικό ρόλο ανάλογα με την φυσική δραστηριότητα που θα έκανα. Παρότι οι επιλογές ήταν απλές και πρακτικές, ήταν η καθεμία τους ιδανική για την προπόνηση που είχε προηγηθεί. Κάθε συμπληρωματικό γεύμα δηλαδή, ταίριαζε σε συγκεκριμένη προπόνηση με στόχο τόσο να συμπληρώσει μέρος των θερμίδων που χάθηκαν αλλά και να δώσει τα κατάλληλα συστατικά που χρειαζόταν ο οργανισμός και οι μύες μου για την βέλτιστη αποκατάσταση τους.
Η επιτυχία του διατροφικού προγράμματος φάνηκε από τις πρώτες κιόλας μέρες, όταν άρχισα να χάνω σταθερά τα περιττά περίπου δύο κιλά. Δεν ένιωθα ότι κάνω δίαιτα με την κλασική έννοια του όρου. Δεν ένιωθα στέρηση, ούτε είχα την αίσθηση ότι κόβω πράγματα που μου ήταν απαραίτητα. Αντίθετα, ένιωθα πιο ελαφρύς, πιο καθαρός ενεργειακά και πιο δυνατός στις προπονήσεις.
Φτάνοντας στις τελευταίες ημέρες πριν από τον αγώνα, άλλαξε πλέον και η λογική της διατροφής. Εκεί δεν μας ενδιέφερε πια η απώλεια βάρους. Αυτό είχε ήδη γίνει προ πολλού. Τετάρτη πρωί πριν ξεκινήσω το φόρτωμα υδατανθράκων ήμουνα 65,7 κιλά ακόμα πιο κάτω από τον στόχο των 66 κιλών. Ο στόχος ήταν να μπω στον αγώνα όσο το δυνατόν πιο γεμάτος ενεργειακά. Έτσι ξεκίνησε το κλασικό φόρτωμα υδατανθράκων, δηλαδή η σταδιακά αυξημένη πρόσληψη υδατανθράκων τις τελευταίες ημέρες πριν από την εκκίνηση, σε συνδυασμό φυσικά με τη μείωση της προπονητικής επιβάρυνσης. Ο σκοπός ήταν να γεμίσουν όσο γίνεται περισσότερο οι αποθήκες γλυκογόνου στους μυς και στο ήπαρ, ώστε να έχω διαθέσιμη ενέργεια από τα πρώτα χιλιόμετρα και να καθυστερήσω όσο γίνεται περισσότερο την έντονη κόπωση. Σε αγώνες μεγάλης διάρκειας, όπου το σώμα δουλεύει για πολλές ώρες, το γλυκογόνο είναι ένα από τα πιο πολύτιμα καύσιμα. Όταν αρχίζει να αδειάζει, πέφτει ο ρυθμός, βαραίνουν τα πόδια, ανεβαίνει η αίσθηση της προσπάθειας και πολλές φορές αρχίζει να θολώνει και το μυαλό. Γι’ αυτό το φόρτωμα υδατανθράκων δεν είναι απλώς ένα «τρώω μακαρόνια πριν τον αγώνα». Είναι μέρος του αγωνιστικού σχεδιασμού. Είναι η προσπάθεια να ξεκινήσεις με γεμάτες αποθήκες, χωρίς όμως να φορτώσεις το στομάχι με πράγματα που δεν έχει συνηθίσει ή που μπορεί να σε ενοχλήσουν την κρίσιμη ημέρα.
############################## Φόρτωμα Υδατανθράκων ###########################
Στο τριήμερο φόρτωμα κινήθηκα πολύ συγκεκριμένα και χωρίς πειραματισμούς. Στόχος ήταν τα 10 γραμμάρια υδατάνθρακα την μέρα ανά κιλό σωματικού βάρους. Ενδεικτικά θα σας δώσω την πρώτη μέρα πως κινήθηκα διατροφικά. Σε όλη τη διάρκεια της μέρας θα μπορούσα να φάω τοστ με γαλοπούλα και τυρί, 2 μπανάνες, 1 κουλούρι, 1 γιαούρτι στραγγιστό 0%, 2 φέτες ψωμί με μέλι, 1 τσουρεκάκι protein της Οικογένεις Κοντιλλιέρη. 1 συσκευασία ρυζογκοφρέτες, 1 μπάρα Super Dextrin, μία φέτα κέϊκ, ηλεκτρολύτες Dextrolyte της InterMed. Μεσημεριανό 120 γραμμάρια κοτόπουλο με 350 γραμμάρια ρύζι, 2 κομμάτια σπιτική πίτσα με γαλοπούλα, σάλτσα, τυρί. Κάπως έτσι πάνω κάτω κύλησαν και οι υπόλοιπες δύο μέρες.
Στο φόρτωμα δεν δοκιμάζεις καινούρια πράγματα. Δεν κυνηγάς την υπερβολή. Θέλεις να γεμίσεις, όχι να βαρύνεις. Θέλεις να νιώσεις ότι έχεις ενέργεια, όχι ότι το πεπτικό σου σύστημα δουλεύει υπερωρίες πριν καν δοθεί η εκκίνηση.
Με απλά λόγια, η διατροφή των τελευταίων ημερών ήταν το τελευταίο κομμάτι του παζλ. Όπως είχα προπονήσει τα πόδια μου, όπως είχα προπονήσει το μυαλό μου και όπως είχα προπονήσει το έντερό μου για την πρόσληψη υδατανθράκων μέσα στον αγώνα, έτσι έπρεπε να φροντίσω και τις αποθήκες ενέργειας πριν από αυτόν. Δεν θα κέρδιζα τον αγώνα από το φόρτωμα υδατανθράκων, αλλά σίγουρα μπορούσα να τον δυσκολέψω πολύ αν το έκανα λάθος. Και σε έναν αγώνα τόσο μεγάλο, όπου κάθε μικρή λεπτομέρεια μπορεί να παίξει ρόλο μετά από πολλές ώρες προσπάθειας, ήθελα να ξέρω ότι είχα κάνει και αυτό το κομμάτι όσο πιο σωστά γινόταν.
############################## Θερμοεγκληματισμός και Gut Training #################
Για να μπορέσει όμως να δουλέψει ένα ενεργειακό πλάνο στον αγώνα, δεν αρκεί απλώς να το γράψεις σε ένα χαρτί. Πρέπει να το έχεις δοκιμάσει ξανά και ξανά στην προπόνηση. Εκεί μπαίνει αυτό που στα αγγλικά λέμε gut training, δηλαδή η προπόνηση του εντέρου ή αλλιώς του γαστρεντερικού συστήματος. Στην ουσία μαθαίνεις σταδιακά το σώμα σου να δέχεται, να απορροφά και να αξιοποιεί μεγαλύτερες ποσότητες υδατανθράκων την ώρα, χωρίς να δημιουργούνται στομαχικές ενοχλήσεις. Και αυτό είναι καθοριστικό, γιατί σε αγώνες υπεραπόστασης πολλές εγκαταλείψεις – ίσως και οι περισσότερες – δεν έρχονται μόνο από τα πόδια ή την κούραση, αλλά από γαστρεντερικά προβλήματα. Εγώ γενικά έχω δυνατό στομάχι και ποτέ δεν είχα τέτοια θέματα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούσα να πάω απροετοίμαστος σε μια τόσο μεγάλη πρόσληψη υδατανθράκων. Για όλα υπάρχει η πρώτη φορά, ειδικά όταν μιλάμε για τόσες ώρες προσπάθειας.
Το gut training γίνεται προοδευτικά. Δεν ξεκινάς κατευθείαν με 80 ή 100 γραμμάρια υδατάνθρακα την ώρα. Ξεκινάς από μια ποσότητα που ξέρεις ότι ανέχεσαι, για παράδειγμα 40 ή 50 γραμμάρια την ώρα, και σταδιακά την ανεβάζεις μέσα στις εβδομάδες. Δοκιμάζεις διαφορετικές μορφές ενέργειας, όπως υγρά, σκόνες, τζελ, μπάρες ή πιο απλές τροφές, και βλέπεις τι κάθεται καλύτερα στο στομάχι σου, σε τι ένταση, σε τι θερμοκρασία και σε ποια διάρκεια προσπάθειας. Σημαντικό είναι επίσης να δοκιμάζεις το πλάνο σου στις προπονήσεις που μοιάζουν περισσότερο με τον αγώνα: στα long run, στις προπονήσεις με ζέστη, στις πιο πολύωρες εξόδους και σε εκείνες όπου το σώμα είναι ήδη κουρασμένο. Σκεφτείτε για να μπορέσετε και αν συγκρίνετε ότι σε έναν αγώνα Μαραθωνίου είθισται να παίρνουμε κοντά στα 50 με 60 γραμμάρια υδατάνθρακα, οπότε εγώ θα το ξεπερνούσα αυτό κατά πολύ.
Με λίγα λόγια, προπονείς το έντερο όπως προπονείς και τα πόδια σου. Του δίνεις χρόνο να προσαρμοστεί. Αν κάτι σε ενοχλεί, δεν το πετάς αμέσως, αλλά το ξαναδοκιμάζεις σε μικρότερη ποσότητα ή σε διαφορετικό συνδυασμό. Αν κάτι δουλεύει, το κρατάς και το εντάσσεις πιο συστηματικά στο πλάνο σου. Έτσι, όταν έρθει η μέρα του αγώνα, το σώμα δεν αιφνιδιάζεται. Έχει ήδη μάθει τι θα πάρει, πότε θα το πάρει και πώς θα το διαχειριστεί. Αυτός ήταν και ο δικός μου στόχος: να φτάσω στη γραμμή εκκίνησης όχι μόνο προπονημένος μυϊκά και καρδιοαναπνευστικά, αλλά και διατροφικά έτοιμος.
Τα προϊόντα της EthicSport άρχισα να τα χρησιμοποιώ από νωρίς μέσα στο καλοκαίρι, ώστε να τα συνηθίσει ο οργανισμός μου και να ξέρω με σιγουριά τι μπορώ να αντέξω. Η χρήση τους κορυφώθηκε τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο, κυρίως στα long run, αλλά όχι μόνο εκεί. Κάποια προϊόντα τα δοκίμαζα και σε έντονες διαλειμματικές προπονήσεις, γιατί ήθελα να ξέρω πώς αντιδρά το στομάχι μου όχι μόνο σε χαμηλή ένταση, αλλά και όταν η αναπνοή ανεβαίνει, οι παλμοί ανεβαίνουν και το σώμα δουλεύει σε πιο απαιτητικές συνθήκες.
Στα Long Run από τον Αύγουστο και μετά πήγαινα με 100 γραμμάρια περίπου υδατάνθρακα την ώρα. Έτσι σε μια διάρκεια 2.30 ωρών χρησιμοποίησα 250 γραμμάρια υδατάνθρακα ως εξής:
10 λεπτά πριν ξεκινήσω την προπόνηση πήρα κάτι στερεό, την Energy Bar Super Dextrin που δίνει 32 γραμμάρια υδατάνθρακα και 177 θερμίδες. Μαζί μου κουβαλούσα σε ζώνη συμπίεσης δύο μαλακά φλασκιά των 500ml με σκόνη SUPER DEXTRIN ADVANCED CARBO PRO που έχει 58 γραμμάρια υδατάνθρακα και 236 θερμίδες. Αυτό για εμένα ήταν και είναι και το πιο δυνατό προϊόν και σε αυτό βασίστηκα περισσότερο και στο Σπάρταθλον. Άρα συνολικά 116 γραμμάρια υδατάνθρακα και 472 θερμίδες από αυτό το προϊόν, όπου η αναλογία του έχει την εκπληκτική αναλογία 1:0.8 γλυκόζης – φρουκτόζης. Μέσα στην προπόνηση πήρα 2 τζελάκια, το Energia Rapida Professional με 30 γραμμάρια υδατάνθρακα και 120 θερμίδες και το MALTOSHOT ENDURANCE PLUS MOJITO MINT με 35 γραμμάρια υδατάνθρακα και 143 θερμίδες. Τέλος πήρα κάτι σαν αποξηραμένα φρούτα της EthicSport το Sport Fruit Advanced ροδάκινο, πορτοκάλι που δίνουν τα δύο σακουλάκια 47 γραμμάρια υδατάνθρακα και 197 θερμίδες. Συνολικά στην προπόνηση πήρα 260 γραμμάρια υδατάνθρακα και 1109 θερμίδες. Έτσι κυλήσαν και όλα τα Long Run από τον Αύγουστο και μετά.
Εδώ να πω ότι στην συγκεκριμένη προπόνηση δεν είναι ότι τα είχα ανάγκη, απλά είπαμε σκοπός ήταν η προπόνηση του εντέρου μου, ώστε να είμαι εντάξει στην μεγάλη εισροή υδατανθράκων μέσα στον αγώνα.
############################# Ο αγώνας ###########################################
Ο ενεργειακός μου σχεδιασμός για μέσα στον αγώνα ξεκίνησε πολύ νωρίς. Ακριβώς μετά την αποστολή των πρώτων προϊόντων από την Ethic Sport. Ναι μεν από ηλεκτρολύτες ιδιαίτερα μέσα στο καλοκαίρι ήμουνα καλυμμένος με τα προϊόντα της Intermed όπως το Dextrolyte Plus, μέσα όμως στον αγώνα θα χρειαζόμουνα και τους πολύ σημαντικούς υδατάνθρακες σε διάφορες μορφές. Φυσικά δεν μπορείς να κινηθείς μόνο με συγκεκριμένους τύπους υδατανθράκων όπως μόνο τζελάκια, ή μόνο υγρά, αλλά θα έπρεπε να μπει στο παιχνίδι και λίγη στερεά τροφή σε συγκεκριμένα όμως σημεία του αγώνα.
Οι πρώτες μου συζητήσεις περί σχεδιασμού της ενεργειακής μου αναπλήρωσης έγιναν με τον προπονητή μου τον Γιάννη Τζανετάκη στις αρχές Ιουνίου όταν ταξιδεύαμε μαζί στην Κομοτηνή για να κάνω εκεί τα εργομετρικά μου στα ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής. Καθορίσαμε μαζί το γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθώ που ήταν η κατανάλωση όσο μεγαλύτερης ποσότητας υδατανθράκων θα μπορούσα να πάρω μέσα στον αγώνα. Μιλήσαμε και αναλύσαμε πως θα φτάσουμε εκεί και από πότε θα ξεκινούσα το αναγκαίο και πολύτιμο Gut Training ώστε να μην βρεθώ στον αγώνα προ εκπλήξεως. Σκοπός μας ήταν να φτάναμε μέσα στις προπονήσεις σε επίπεδα 100 γραμμαρίων υδατάνθρακα την ώρα, ώστε με απόλυτη ασφάλεια να μπορώ να είμαι στα 70 με 80 γραμμάρια μέσα στον αγώνα.
Αμέσως μετά και από τα πρώτα πράγματα που έκανα πολύ νωρίς το καλοκαίρι ήταν να σχεδιάσω το πλάνο ρυθμού του αγώνα, ώστε να μπορώ να φτιάξω και το ενεργειακό μου πλάνο με κάθε λεπτομέρεια. Είναι κομμάτια άρρηκτα συνδεδεμένα το ένα με το άλλο και απαιτούνε πολύ καλή οργάνωση και συντονισμό. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψιν είναι πολλοί και σύνθετοι. Είναι ο ρυθμός, ο καιρός, οι σταθμοί, το τερέν του αγώνα και τόσα μα τόσα άλλα κριτήρια.
Πρώτος μου μπούσουλας ήταν το επίσημο Roadbook του αγώνα. Από εκεί μπορούσα να ξέρω που και κάθε πότε υπήρχανε σταθμοί του αγώνα, τι θα μπορούσα να πάρω από εκεί και το βασικό που θα μπορούσα από τους 75 συνολικά σταθμούς να συναντήσω και να πάρω βοήθεια από το πλήρωμα υποστήριξης μου.
Δεύτερο βήμα είναι να κατεβάσω από το επίσημο σάϊτ της διοργάνωσης το GPX της διαδρομής και να το βάλω μέσα στο Garmin. Πολύ σημαντικό αυτό, φίλοι μου, αφού έχοντας όλη τη διαδρομή πάνω στον χάρτη, μαζί με τους σταθμούς ανεφοδιασμού, μπορείς να δεις τον αγώνα πιο αναλυτικά και όχι απλώς σαν μια συνολική απόσταση μέχρι τη Σπάρτη. Σε συνδυασμό με το επίσημο Roadbook, αυτή η εικόνα βοηθά να συνδέσεις κάθε κομμάτι της διαδρομής με τον επόμενο σταθμό και να ξεχωρίσεις τα σημεία όπου επιτρέπεται η βοήθεια από το πλήρωμα υποστήριξης. Έτσι, ο χάρτης δεν είναι μόνο ένα βοήθημα προσανατολισμού, αλλά και ένα χρήσιμο εργαλείο οργάνωσης: πάνω του μπορείς να στηρίξεις τον σχεδιασμό σου από σταθμό σε σταθμό και να έχεις μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για όσα ακολουθούν.
Έτσι με αυτά τα δύο βήματα ήμουνα πλέον έτοιμος να προσπαθήσω να δημιουργήσω το πλάνο με τον ρυθμό που θα έχω στον αγώνα. Ο σχεδιασμός έγινε από σταθμό σε σταθμό, πήρα υπόψιν μου την απόσταση και φυσικά τις κλίσεις του εδάφους. Όρισα σε κάθε περίπτωση τον ρυθμό που θα μπορούσα να έχω σε σχέση με την κατάσταση που υπολόγιζα να βρίσκομαι και φυσικά λόγω εμπειρίας μου από άλλους αγώνες Ultra που έτρεξα.
Έφταιξα έτσι το δικό μου προσωποποιημένο Roadbook, το οποίο θα το είχε το πλήρωμα υποστήριξης και έτσι θα είχε μια εικόνα για το τερέν, τον ρυθμό μου και τις ανάγκες μου. Εκεί επάνω θα κρατούσε και σημειώσεις για τυχόν αλλαγές που θα κάναμε μέσα στον αγώνα, όπως κάτι έξτρα που θα έτρωγα ή κάτι άλλο που μπορεί να μην έπαιρνα τελικά. Εκεί μπήκανε και εκτιμώμενοι χρόνοι άφιξης σε κάθε σταθμό, όπως και το τελικός χρόνος τερματισμού που υπολόγισα να είναι αρχικά κοντά στις 30 ώρες.
Σε έναν τέτοιο αγώνα με τόσο μεγάλη διάρκεια τίποτα δεν είναι δεδομένο, αλλά προσπαθείς και τίποτα να μην είναι στην τύχη. Ο σχεδιασμός πρέπει να γίνει, είναι αναγκαίο και ότι πιο πολύτιμο και σημαντικό, τώρα βέβαια κατά πόσο θα τηρηθεί είναι άλλο θέμα, αλλά ένας μπούσουλας βασικός πρέπει να υπάρχει οπωσδήποτε.
Αφού λοιπόν βγήκε το πλάνο ρυθμού του αγώνα, έπρεπε τώρα να δημιουργηθεί το ενεργειακό μου πλάνο. Κύριο μέλημα μου ήταν να πάω στην αρχή με όσο το δυνατόν περισσότερους υγρούς υδατάνθρακές μιας και η θερμοκρασία περίμενα να είναι υψηλή και το βασικότερο λόγω του ρυθμού που θα είχα στον αγώνα όπου σχεδίασα τα πρώτα 100 χιλιόμετρα να βγούνε με περίπου 5:40 με 6:00 λεπτά το χιλιόμετρο ρυθμό, οπότε οτιδήποτε έμπαινε στο στομάχι θα ήταν πιο εύκολο για εμένα αν ήταν σε υγρή μορφή. Ο σχεδιασμός και πάλι έγινε από σταθμό σε σταθμό, αλλά τώρα πλέον ήξερα και τον ρυθμό μου. Έτσι αν για παράδειγμα θα ακολουθούσε ανηφορικό κομμάτι μετά από έναν σταθμό, θα με έπαιρνε να έβαζα και κάτι στερεό στο στομάχι μου, αφού λογικά θα περπατούσα. Αν γενικά ήξερα ότι λόγω του τερέν θα ακολουθήσει ανηφόρα όπου θα περπατήσω έβαζα στερεά τροφή και ειδικά σε σταθμούς όπου ήξερα ότι θα συναντήσω και θα δεχτώ βοήθεια από το πλήρωμα υποστήριξης μου. Αν πάλι είχα σχεδιάσει κάποια στάση για παράδειγμα των 5 ή 10 λεπτών τότε και πάλι σχεδίασα να πάρω ανάλογη τροφή. Αν ακολουθούσαν σταθμοί όπου δεν μπορούσα να δεχτώ βοήθεια, έβαζα στο παιχνίδι προϊόντα της διοργάνωσης όπως κόκα-κόλα και τίποτα αλμυρά. Γενικά όμως στερεά τροφή είχα σχεδιάσει και έτσι και έγινε, να μπει στο παιχνίδι μετά τα πρώτα 80 χιλιόμετρα.
Όλα αυτά που σας αναφέρω τώρα σκεφτείτε ότι γίνανε στις αρχές Ιουνίου με το τελικό πλάνο να εγκρίνεται από όλους τους εμπλεκόμενους στα τέλη Ιουνίου. Ήτανε αναγκαίο όλα να γίνουνε νωρίς λόγω ιδιοσυγκρασίας και προσωπικής νοοτροπίας, λόγω μελλοντικών πολλαπλών επαγγελματικών υποχρεώσεων, λόγω αδειών και διακοπών καλοκαιριού, αλλά και το βασικό έπρεπε να γίνουν οι απαιτούμενες παραγγελίες των προϊόντων και η προσθήκη τους μέσα στις προπονήσεις μου, διότι αυτά τα προϊόντα θα χρησιμοποιούσα και στον αγώνα.
Το πλάνο λοιπόν από την πλευρά μου ετοιμάστηκε και δόθηκε εν συνεχεία στην διατροφολόγο Μαρία Κανάκη και τον βιοχημικό Νίκο Γκουτζουρέλα για να μου κάνουν διορθώσεις και κάποιες τροποποιήσεις. Ο σχεδιασμός μας ήτανε να κινηθώ με 60 ως 70 γραμμάρια υδατάνθρακα την ώρα, αλλά για τις περίπου 30 ώρες αγώνα που υπολόγιζα.
Μέσα Ιουνίου λοιπόν αφού το πλάνο οριστικοποιήθηκε και ήτανε έτοιμο δεν ξαναασχολήθηκα με αυτό μέχρι λίγες ημέρες πριν τον αγώνα.
Όλα αυτά μοιράστηκαν και στο πλήρωμα υποστήριξης όπου και είχαμε και κάποιο online meeting όλοι μαζί για να εξηγήσω και να διευκρινίσουμε κάποια πράγματα επί των πλάνων και περισσότερο για τον καλύτερο συντονισμό όλων μας.
#############################
Συνολικά μέσα στον αγώνα σχεδίασα να πάω με τα προϊόντα της EthicSport, αλλά και με τα παρακάτω προϊόντα που είναι μεγάλης θρεπτικής αξίας και δίνουν πολλές θερμίδες και υδατάνθρακα, όπως η Coca-Cola, λευκό ψωμί με γραβιέρα, λευκό ψωμί με μέλι, Πατάτα βραστή, Ρύζι, Σούπα Τραχανά, Μπανάνα, χουρμάδες και λίγο τσουρεκάκι. Μιας και ανέφερα τα τσουρεκάκια, θέλω να πω και δυο λόγια για την οικογένεια Κοντιλιέρι, που δραστηριοποιείται στην Αθήνα. Το τσουρεκάκι που χρησιμοποίησα ήταν ένα νέο προϊόν τους, το τσουρέκι με πρωτεΐνη. Πέρα όμως από το ίδιο το προϊόν, θέλω να σταθώ στους ανθρώπους πίσω από αυτό και ιδιαίτερα στον Νίκο Χριστοφορίδη, που με δική του πρωτοβουλία στάθηκε δίπλα μου και με στήριξε σε αυτή την προσπάθεια. Και η βοήθειά του δεν περιορίστηκε μόνο σε εμένα· υποστήριξε και όλα τα πληρώματά μου με διάφορα προϊόντα όπως μουστοκούλουρα, κριτσίνια, κεκάκια και φυσικά τα τουρεκάκια με πρωτεΐνη. Αυτό είχε ξεχωριστή αξία για μένα, γιατί σε μια τόσο μεγάλη προσπάθεια δεν είσαι μόνο εσύ που αγωνίζεσαι, αλλά και όλοι εκείνοι που βρίσκονται δίπλα σου. Νίκο, σε ευχαριστώ πραγματικά, όπως ευχαριστώ και όλη την οικογένεια Κοντιλιέρι για τη στήριξή σας.
Τις ακριβής ποσότητες που τελικά πήρα από όλα αυτά θα τις αναφέρω στο τέλος. Συνολικά υπολόγιζα στον αγώνα να χάσω περίπου 19.000 θερμίδες και από όλα αυτά να πάρω περίπου 10.000 θερμίδες, έχοντας ένα έλλειμα 9.000 θερμίδων δηλαδή 1,5 κιλού. Είπαμε όλος αυτός ο σχεδιασμός ήταν και για 30 ώρες αγώνα.
Μέσα στον αγώνα λοιπόν όπως είπα και πριν στα πρώτα 80 χιλιόμετρα περίμενα ζέστη, αλλά εμείς ότι καλύτερο είχαμε βροχή, αλλά γενικά δεν είχα βάλει στο πρόγραμμα τίποτα στερεό, μιας και η ταχύτητα μου ήταν αρκετά πιο γρήγορη σε σχέση με το υπόλοιπο του αγώνα. Στερεές τροφές μπήκανε περισσότερες σε σταθμούς που ήξερα ότι ακολουθούσε ανηφόρα και θα περπατούσα, οπότε και πιο εύκολα για εμένα και το στομάχι μου. Συνολικά λοιπόν μέσα στον αγώνα και στις 34 ώρες που έκανα τελικά, πήρα τα εξής προϊόντα ξεκινώντας από αυτά της Ethic Sport:
5 συσκευασίες Magnesio Liquido 25ml
5 φλασκιά των 500ml με Performance Sete Tropica με 19 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά φλασκί.
5 συσκευασίες Sport Fruit Advanced Peach-Orange. Αυτά δίνουν ανά δύο συσκευασίες 47 γραμμάρια υδατάνθρακα και γενικά είναι γευστικά, φιλικά στο στομάχι και από τα αγαπημένα μου.
2 SUPER DEXTRIN ENDURA με την κάθε συσκευασία να δίνει από 35 γραμμάρια υδατάνθρακα.
2 Super Dextrin Boost με 100Mg Καφεΐνη η κάθε μία.
2 συσκευασίες του πολύ δυνατού SUPER DEXTRIN GEL PRO με την κάθε μία να δίνει από 46 γραμμάρια υδατάνθρακα.
2 συσκευασίες Energia Rapida Professional Lime με την κάθε μία να δίνει από 30 γραμμάρια υδατάνθρακα.
1 MALTOSHOT ENDURANCE PLUS MOJITO MINT που είχε 35 γραμμάρια υδατάνθρακα.
4 μπάρες Energy Bar Super Dextrin με την κάθε μία να δίνει από 32 γραμμάρια υδατάνθρακα.
Και τέλος το βαρύ πυροβολικό μου το SUPER DEXTRIN ADVANCED CARBO PRO, όπου χρησιμοποίησα συνολικά 7 φλασκιά των 500ml με το κάθε ένα να δίνει από 58 γραμμάρια υδατάνθρακα.
Επί τι ευκαιρία σημειώστε και κάτι και αν θέλετε να κάνετε και εσείς δικά σας κάποια από αυτά τα προϊόντα που χρησιμοποίησα εγώ ή και τόσα άλλα που θα βρείτε στο σάϊτ της EthicSport τον κωδικό ESKM30 για 30% έκπτωση.
Επίσης έφαγα και ήπια συνολικά:
Μισό τσουρεκάκι, 5 μικρά κομμάτια παστέλι, 5 ποτήρια Coca-Cola, 3 φέτες κέϊκ, 1/3 σαντουιτσάκι με γραβιέρα, 2 μικρές βραστές πατάτες, 150 γραμμάρια ρύζι, 3, 5 μπανάνες, 11 μικρά κομμάτια κρακεράκια, 1 χουρμά, 5 μισές φέτες του τοστ με μέλι, 8 μπισκότα μιράντα, 3 μικρά κομμάτια, κύβους καρπούζι και τέλος 1 ρυζόγαλο.
Επίσης ήπια έναν διπλό εσπρέσο και δύο ποτήρια ζεστού καφέ.
Salt Sticks αν και δεν είμαι σίγουρος στο συνολικό μέτρημα έχω την εντύπωση ότι πήρα συνολικά 17 τεμάχια, ενώ πήρα και μία ταμπλέτα από τους ηλεκτρολύτες της InterMed, το Dextrolyte Plus.
Κάτι άλλο που έκανα πολύ συχνά μέσα στον αγώνα και φυσικά είναι ένα κολπάκι που το έχει αναφέρει πολλές φορές ο προπονητής μου ο Γιάννης Τζανετάκης, δοκίμαζα σκέτο αλάτι για να δω τι γεύση μου αφήνει. Όσες φορές το δοκίμασα αμέσως το έφτυσα, γεγονός που σημαίνει ότι από Νάτριο ήμουνα καλά και δεν χρειαζόμουνα επιπρόσθετο. Αν για παράδειγμα δοκίμαζα σκέτο αλάτι και έλεγα τι ωραία γεύση που έχει τότε αυτομάτως σήμαινε χαμηλά επίπεδα νατρίου οπότε θα έπρεπε να πάρω περισσότερα Salt Stcks. Το νάτριο, φίλοι μου, είναι σημαντικό σε έναν πολύωρο αγώνα, γιατί χάνεται με τον ιδρώτα και συμβάλλει στην ισορροπία των υγρών και στη φυσιολογική λειτουργία των νεύρων και των μυών. Συμμετέχει επίσης στην απορρόφηση της γλυκόζης στο λεπτό έντερο μέσω ενός κοινού μεταφορέα, όχι όμως όλων των υδατανθράκων με τον ίδιο τρόπο, αφού η φρουκτόζη χρησιμοποιεί διαφορετικό μεταφορέα. Γενικά όμως και εδώ η πρόσληψή του χρειάζεται εξατομικευμένο σχεδιασμό μαζί με τα υγρά, χωρίς υπερβολές.
Αυτό λοιπόν που μόλις σας περιέγραψα δεν ήταν ο σχεδιασμός που έκανα μέσα στον αγώνα, αλλά τελικά τι πήρα. Συνολικά πήρα 9,000 θερμίδες και περίπου 1900 γραμμάρια υδατανθράκων με μέσο όρο να έχω 55 γραμμάρια υδατανθράκων την ώρα. Ο αρχικός μου σχεδιασμός ήταν βέβαια διαφορετικός αφού υπολόγισα να έχω περίπου 75 γραμμάρια υδατάνθρακα την ώρα, αλλά με βάση τον σχεδιασμό των 30 ωρών τερματισμού. Αν τερμάτιζα με βάση τον σχεδιασμό μου τότε ο μέσος όρος θα ανέβαινε στα 62 γραμμάρια υδατάνθρακα την ώρα.
Στον αγώνα, βέβαια, το πλάνο που έχεις στο χαρτί συναντά την πραγματικότητα. Και σε έναν αγώνα 246 χιλιομέτρων, με τόσες πολλές ώρες μέχρι τον τερματισμό, αυτή η πραγματικότητα δεν μένει ίδια από την αρχή μέχρι το τέλος. Έχεις υπολογίσει ρυθμούς, χρόνους, ποσότητες και σταθμούς, όμως δεν μπορείς να προβλέψεις ακριβώς πώς θα αισθάνεσαι ύστερα από τόσες ώρες προσπάθειας. Η κούραση συσσωρεύεται, κάθε απόφαση γίνεται πιο απαιτητική και κάτι που πριν από τον αγώνα έμοιαζε απλό, όπως το να φας μια μπουκιά ή να πάρεις ένα τζελάκι, μπορεί εκείνη τη στιγμή να μοιάζει ολόκληρο βουνό.
Δεν είναι μόνο τα πόδια που πρέπει να συνεχίσουν· είναι και το μυαλό που πρέπει να διαχειριστεί όλη αυτή τη διάρκεια, την αναμονή και τα χιλιόμετρα που απομένουν. Προσωπικά, ειδικά μετά το 210ό χιλιόμετρο και για τα επόμενα 36 χιλιόμετρα, δεν είχα όρεξη και διάθεση για τίποτα. Και όταν λέω για τίποτα, εννοώ ότι δεν ήθελα ούτε να φάω ούτε να πάρω κάποιο τζελάκι. Δεν ήταν απλώς ότι δεν πεινούσα. Ήταν σαν ο οργανισμός μου και το μυαλό μου να έλεγαν μαζί «όχι, δεν θέλω άλλο». Η ίδια η σκέψη ότι έπρεπε να δεχτώ ακόμη κάτι ως τροφή μού φαινόταν βάρος. Ενώ είχα αφιερώσει τόσο χρόνο στην προετοιμασία και στον σχεδιασμό της ενεργειακής αναπλήρωσης, εκείνη τη στιγμή δεν είχα πια τη διάθεση να ακολουθήσω όσα είχα οργανώσει. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πότε θα τερματίσω.
Ο τερματισμός είχε γίνει σχεδόν η μοναδική σκέψη στο μυαλό μου και όλα τα υπόλοιπα είχαν περάσει σε δεύτερη μοίρα. Έτσι, σε αυτό το τελευταίο κομμάτι, δεν ακολούθησα σχεδόν κανένα από τα πρωτόκολλα που είχα αρχικά σχεδιάσει, αλλά αρκέστηκα στο να τσιμπολογάω λίγο από κάτι από τους σταθμούς και απλά να πίνω λίγο νερό λόγω της ζέστης και του ήλιου που κάποια στιγμή έκανε την εμφάνιση του. Το αναφέρω όχι ως κάτι ιδανικό ή ως παράδειγμα προς μίμηση, αλλά ως μια πραγματική δυσκολία που αντιμετώπισα και που δείχνει πόσο μεγάλη απόσταση μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στον σχεδιασμό και στην εφαρμογή του. Εκεί φαίνεται και η αξία της αναπροσαρμογής: όταν αλλάζει ο ρυθμός, όταν ο αγώνας διαρκεί περισσότερο από όσο υπολόγιζες ή όταν αυτό που είχες προγραμματίσει να πάρεις δεν σου είναι πλέον ανεκτό, χρειάζεται να επανεξετάσεις το πλάνο μαζί με το πλήρωμα υποστήριξης, με προτεραιότητα την ασφάλεια και όχι την πιστή εκτέλεση ενός προγράμματος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο αρχικός σχεδιασμός ήταν περιττός. Το αντίθετο· είναι ο μπούσουλας που σου επιτρέπει να καταλάβεις τι έχει αλλάξει. Δεν είναι όμως μια εντολή που πρέπει να εκτελεστεί ανεξάρτητα από την κατάστασή σου. Στη δική μου περίπτωση, οι 30 ώρες που είχα υπολογίσει έγιναν τελικά 34, και το τελευταίο κομμάτι ανέδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο αυτή τη διαφορά. Άλλο να σχεδιάζεις την τροφοδοσία σου πριν από την εκκίνηση και άλλο να προσπαθείς να την εφαρμόσεις μετά από 210 χιλιόμετρα, όταν ούτε το σώμα ούτε το μυαλό σου θέλουν να δεχτούν άλλη τροφή. Αυτή είναι μία από τις μεγάλες δυσκολίες ενός τέτοιου αγώνα: δεν διαχειρίζεσαι μόνο την απόσταση, αλλά και τη διαρκή αλλαγή των αντοχών, της διάθεσης και των δεδομένων σου. Και το πλάνο σου πρέπει να μπορεί να ακολουθήσει αυτή την αλλαγή.
Και κάπως έτσι, φίλοι μου, πίσω από όλους αυτούς τους αριθμούς, τις ποσότητες, τα πλάνα και τις αναπροσαρμογές, βρίσκεται αυτό που για μένα είχε τη μεγαλύτερη σημασία: τελικά κατάφερα να τερματίσω το Σπάρταθλον. Οι 30 ώρες που είχα σχεδιάσει έγιναν 34, η διαδρομή δεν εξελίχθηκε σε όλα όπως την είχα φανταστεί, αλλά ο στόχος που είχα βάλει πριν από πολλά χρόνια έγινε πλέον πραγματικότητα. Έγινα Σπαρταθλητής. Και αυτές οι δύο λέξεις χωρούν μέσα τους πολύ περισσότερα από έναν τερματισμό: χρόνια προσμονής, προετοιμασία, κούραση και, φυσικά, όλους τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου και μοιράστηκαν μαζί μου αυτή την προσπάθεια. Κλείνοντας αυτό το επεισόδιο, αυτό θέλω να κρατήσω: ότι η αξία της διαδρομής δεν βρίσκεται μόνο στο αν όλα πήγαν σύμφωνα με το πλάνο, αλλά και σε όσα έμαθα όταν χρειάστηκε να το αλλάξω, να ακούσω το σώμα μου και να δεχτώ τη στήριξη των ανθρώπων μου. Το όνειρο που για χρόνια έμοιαζε μακρινό είναι πια ένα κομμάτι της ζωής μου. Και νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη που μπορώ τώρα να το μοιράζομαι μαζί σας.
Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε!
Μέχρι την επόμενη φορά, Να είμαστε καλά να είμαστε υγιείς και να κάνουμε πάντα αυτό που αγαπάμε και αυτό που μας κάνει να νιώθουμε καλά.
################################
Αγορά βιβλίων
Δωρεάν μεταφορικά για Ελλάδα χρησιμοποιώντας τη λέξη olaeinaidromos
Όλα τα έσοδα του βιβλίου “Όλα είναι δρόμος” θα δοθούν σε ιατρικό εξοπλισμό στο τμήμα του Παιδοογκολογικού του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης.
Όλα τα έσοδα του βιβλίου “ΤΡέΧΩ” θα δοθούν στο Ορφανοτροφείο Θηλέων Μέλισσα.
#############
Τα μπλουζάκια του Podcast μπορείτε να τα βρείτε μέσα από το σάϊτ www.olaeinaidromos.gr ή από τον παρακάτω σύνδεσμο:
T-shirt – Ολα Είναι Δρόμος
Αμάνικο δρομικό μπλουζάκι – Όλα είναι δρόμος
————————-
Όλα είναι δρόμος:
Facebook Page
Instagram
TikTok
https://olaeinaidromos.gr
http://georgiossavvidis.com